กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 374 ใบหูแดงของวัยเจ็ดสิบ
ซูเนี่ยนจ้องมองใบหูที่แดงระเรื่อนั้นอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเอื้อมมือไปบีบเบาๆ
ใบหูบางอุ่นร้อน เพิ่งจะสัมผัสโดนด้วยปลายนิ้ว เสิ่นเยี่ยนก็เบนหน้าหลบ
“วั่งซูอยู่ข้างนอก”
“นางมองไม่เห็นเสียหน่อย”
“ม่านเดี๋ยวก็ถูกเลิกขึ้น”
สิ้นเสียงพูด ม่านรถม้าก็ถูกเลิกขึ้นมามุมหนึ่งจริงๆ วั่งซูที่กำลังขี่ม้าอยู่ยื่นหน้าเข้ามาถามว่าพวกเขาต้องการไปพักเหนื่อยที่ร้านน้ำช้าข้างหน้าหรือไม่
เสิ่นเยี่ยนนั่งตัวตรงด้วยท่าทีสุขุมนิ่งเฉย มีเพียงใบหูที่ยังหลงเหลือรอยแดงจางๆ ไม่จางหายไป
ซูเนี่ยนกลั้นยิ้มแล้วตอบตกลง
หลังจากกลับถึงชิงเหอ ชีวิตก็กลับเข้าสู่วงจรเดิม ทั้งแปลงผัก หน้าหนังสือ และเปลวไฟในเตา