กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 360 คำถามที่หลีกเลี่ยงมาตลอดสิบปี
น้ำหมึกหยดลงจากปลายพู่กัน ย้อมอักษร “กล้าหาญ” จนกลายเป็นก้อนหมึก
เสิ่นเยี่ยนยืนอยู่ด้านหลังบุตรสาว ครู่ใหญ่ที่เขาไม่ได้ส่งเสียงใด
จือเวยหันกลับมา สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของเขาอย่างไม่วางตา “ข้าเคยถามท่านแม่แล้ว นางบอกว่าเรื่องนี้ควรให้ท่านเป็นผู้เล่าเอง”
“นางพูดว่าอย่างไรหรือ?”
“ตอนข้าอายุเจ็ดขวบเจ้าค่ะ”
นั่นหมายความว่า ซูเนี่ยนรอคอยนานถึงสามปี เพียงเพื่อรอดูเรื่องสนุกสนานในวันนี้
เสิ่นเยี่ยนยื่นมือไปหยิบตำรา “หลุนอวี่” บนโต๊ะ “คัดตำราก่อน”
จือเวยรีบคว้ากระดาษมากอดไว้ “ท่านพ่อไม่อยากตอบคำถามทุกครั้ง ก็มักจะให้ข้าอ่านหนังสือ อาจารย์กู้กล่าวไว้ว่า การอ่านหนังสือไม่ใช่สิ่งที่จะนำมาใช้ปิดปากผู้อื่นได้”
“หากอาจารย์กู้รู้ว่าเจ้าเอาคำสอนของเขามาใช้ในที่แห่งนี้ พรุ่งนี้เขาคงทำโทษเจ้าเพิ่มอีกสิบจบ”