Chapter 0353

ตอนที่ 353 ศิลาจารึกชิงเหอ

ไส้ตะเกียงไหม้จนถึงหยดสุดท้าย เสิ่นเยี่ยนจึงค่อยดึงจดหมายฉบับนั้นออกมาจากปลายนิ้วของนาง

ซูเนี่ยนยังคงนั่งในท่าเดิมหน้าโต๊ะทำงาน เสื้อคลุมบนไหล่หลุดร่วงลงไปครึ่งหนึ่ง ข้างแผ่นกระดาษมีบทจารึกที่ชาวชิงเหอคัดลอกมาวางทับไว้ บรรทัดแรกมีเพียงสิบสามตัวอักษร ทว่ากลับทำให้นางไม่ได้หลับตาเลยตลอดทั้งคืน

“รถม้าเตรียมพร้อมแล้ว” เสิ่นเยี่ยนช่วยรวบเสื้อคลุมให้นางจนกระชับ “ฟ้าสางแล้วค่อยออกเดินทาง”

“ทางกรมราชเลขาธิการเล่า?”

“ข้าลาหยุดให้ห้าวัน”

“กรมคลังยังมีการตรวจสอบเสบียงฤดูหนาวอยู่นะ”

“อาเหอจัดการได้”

ซูเนี่ยนมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นแสงสว่างยามรุ่งอรุณที่ค่อยๆ ขาวขึ้น “ชั้นเรียนของจือเวยล่ะ……”