Chapter 0327

ตอนที่ 327 ร่มไผ่หมึกเก้าสิบเก้าคัน

เมื่อร่มคันแรกถูกกางออก ซูเนี่ยนได้กลิ่นน้ำมันตุงที่ยังระเหยไม่หมด

โครงร่มไม้ไผ่หมึกนั้นแข็งแกร่งและเหนียวแน่น ผ้าร่มมีประกายเงางามนุ่มนวลภายใต้แสงไฟ เสิ่นเยี่ยนถือร่มยืนอยู่ในระเบียงทางเดิน ผ้าไหมมงคลสีแดงทิ้งตัวยาวจากด้านหลังเขาไปจนถึงลานเรือน ขับเน้นให้ชุดลำลองสีขาวจันทร์ชุดนั้นดูสูงส่งเย็นชามากขึ้น

“อีกสองวันจะถึงวันสมรสใหญ่ ท่านเรียกข้ามาที่นี่ เพียงเพื่อมาดูร่มหรือ?”

ซูเนี่ยนยื่นมือไปเคาะโครงร่ม ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของสีที่เพิ่งทาใหม่

เสิ่นเยี่ยนยื่นด้ามร่มให้แก่เขา “ดูด้านในเถิด”

ผ้าร่มลาดเอียงลงเล็กน้อย ตัวอักษรน้ำหมึกแถวหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา

พบกันครั้งแรกที่หอเก็บตำรา

ปลายนิ้วของซูเนี่ยนหยุดชะงัก