กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 325 การพบหน้าครั้งสุดท้าย
ประตูคุกเปิดออก ไอเย็นชื้นแฉะและกลิ่นคาวคละคลุ้งประทะเข้าที่ใบหน้า
หวังปิ่งเหวินพิงอยู่ข้างผนัง มือและเท้าต่างสวมใส่ตรวน พันธนาการเพียงไม่กี่วันเขาก็ซูบผอมจนโหนกแก้มสูงเด่น รอยเขียวช้ำจากพิษยังคงประทับอยู่ที่ริมฝีปาก ชุดนักโทษแขวนอยู่บนไหล่อย่างหลวมโพรก
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น
“เจ้ามาจนได้”
ซูเนี่ยนยืนนิ่งอยู่หน้าประตูคุก โจวเสิ่นและผู้คุมเรือนจำถอยไปจนสุดทางเดิน แม้ระหว่างซี่กรงเหล็กจะห่างกันเพียงสามก้าว แต่นางกลับไม่ก้าวเดินต่อไปข้างหน้า
หวังปิ่งเหวินกวาดสายตามองนาง