Chapter 0316

ตอนที่ 316 การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของหวังปิ่งเหวิน

ใบหน้าของหวังปิ่งเหวินกระแทกเข้ากับอิฐทองคำ ฟันของเขากระแทกจนริมฝีปากแตก

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วปาก ทว่าเขากลับไม่สนใจความเจ็บปวด พยายามตะเกียกตะกายเงยหน้าขึ้น สายตากวาดมองไปที่ซูเนี่ยนก่อนจะพุ่งตรงไปที่เจิ้งเหิงอย่างไม่วางตา

เจิ้งเหิงคุกเข่าอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว แผ่นหลังของชุดขุนนางเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น

ในขณะที่สายตาประสานกัน เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่และส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย

กริยาเล็กน้อยนี้เมื่ออยู่ในสายตาของหวังปิ่งเหวิน กลับกลายเป็นเชื้อไฟที่เร่งเร้าให้เขาดับสูญ!

“เป็นมัน!”

โซ่ตรวนดังกรุ๊งกริ๊ง หวังปิ่งเหวินถลาเข้าหาเจิ้งเหิงแต่ถูกจ้าวหลิงใช้เท้าเหยียบชายเสื้อไว้ เขาคุกเข่าลงไปใหม่อีกครั้ง ความเจ็บปวดทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวจนเสียรูป