กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 306 ห้องรับรองส่วนตัวแห่งหอชาเยว่ไหล
เมื่อรายงานลับถูกคลี่ออก เกล็ดน้ำค้างแข็งเล็ก ๆ ที่ยังละลายไม่หมดได้ร่วงหล่นจากมุมกระดาษ หยุดนิ่งอยู่ข้างคำว่า “หอชาเยว่ไหล”
องครักษ์เงาคุกเข่าอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ ชายเสื้อสีดำเปรอะเปื้อนด้วยฝุ่นจากหลังคา เขาเฝ้าสังเกตการณ์ที่ทางใต้ของเมืองมาเก้าวันแล้ว เสียงของเขาสากแห้งเพราะถูกลมหนาวบาด
“เจิ้งเหิงไปทุกสามวัน ทุกครั้งจะเข้าประตูตอนยามเซินเค่อที่สอง และออกจากหอชาช่วงยามโหย่ว ห้องรับรองส่วนตัวที่อยู่ฝั่งตะวันออกสุดของชั้นสองนั้น ประตูหน้าต่างปิดสนิทตลอดทั้งปี และมีคนสองคนเฝ้าอยู่ด้านนอก”
เสิ่นเยี่ยนพลิกหน้ากระดาษแผ่นที่สอง
บนกระดาษวาดภาพเงาข้างตัวอย่างเรียบง่าย หมวกผ้าสักหลาดกดต่ำมาก ไหล่ขวาเอียงเล็กน้อย ขณะยืนน้ำหนักตัวทั้งหมดทิ้งลงบนขาซ้าย
“ยืนยันว่าเป็นเขา?”