กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 302 ที่มาของกระดาษชาด
สายตาของซูเนี่ยนหยุดอยู่ที่แต้มสีชาดนั้นเพียงครึ่งลมหายใจ ก่อนจะเลื่อนกลับมายังใบหน้าของเจิ้งเหิง
“ท่านเจิ้งกล่าวได้มีเหตุผล” นางปัดเกล็ดน้ำแข็งบนไหล่ น้ำเสียงราบเรียบ “ดังนั้นคดีนี้จึงยิ่งต้องตรวจสอบให้กระจ่าง เมื่อตรวจสอบชัดเจนแล้ว ผู้น้อยมีความร้อนรนใจจริงหรือไม่ พยานหลักฐานย่อมเป็นเครื่องพิสูจน์”
รอยยิ้มของเจิ้งเหิงไม่จางหาย “ท่านซูผู้ช่วยเสนาบดีกล้านำเรื่องราวไปถึงท้องพระโรง ช่างมีความมั่นใจยิ่งนัก”
“ท่านเจิ้งเองก็กล้าสนับสนุนในที่แจ้ง ดูท่าคงจะเที่ยงธรรมไม่ต่างกัน”
ชายเสื้อของทั้งสองเว้นระยะห่างสามก้าว ถูกลมหนาวพัดผ่านระเบียงจนไหวสะบัดส่งเสียงดัง
ครู่หนึ่ง เจิ้งเหิงก็เบี่ยงกายหลีกทาง “สิบวันให้หลัง รอคอยผลลัพธ์อย่างสงบ”
ซูเนี่ยนป้องมือลา จนกระทั่งเดินพ้นประตูวังออกมา จึงคลายฝ่ามือออกภายใต้การบดบังของม่านรถ