Chapter 0287

ตอนที่ 287 เกี๊ยวในคืนเหมายัน

มือของซูเนี่ยนที่บีบกลอนประตูแน่น ลืมปล่อยออกไปชั่วขณะ

เสิ่นเยี่ยนพูดประโยคนั้นจบ ก็ไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปอีกแม้แต่ก้าวเดียว

สายลมยามค่ำคืนนั้นเย็นเยียบ เขายืนอยู่หน้าประตู คิ้วตาดวงหน้าถูกแสงไฟส่องจนนุ่มนวลลงเล็กน้อย คล้ายกับจงใจวิ่งมาเที่ยวนี้ เพียงเพื่อส่งถ้อยคำที่เก็บซ่อนไว้ไม่อยู่ให้มาถึงตรงหน้าของนาง

ใบหูของซูเนี่ยนร้อนผ่าวขึ้นมา

นางอ้าปากเตรียมจะพูดว่า “ใครเป็นนักศึกษาของท่านกัน” แต่ก็รู้สึกว่าการปากแข็งในเวลานี้มันทำลายบรรยากาศเกินไป

ท้ายที่สุดนางก็เค้นออกมาได้เพียงประโยคเดียวว่า “ท่านข้ามกำแพงมาเพียงเพื่อเรื่องนี้งั้นหรือ?”

เสิ่นเยี่ยนแก้ไข “ข้าเดินเข้าประตูมาต่างหาก”

ซูเนี่ยนก้มหน้ามองประตูบ้านที่นางเป็นคนเปิดด้วยมือตัวเอง พลันรู้สึกว่าเสียจังหวะยิ่งกว่าเดิม

นางไอเบาๆ คำหนึ่ง “ทราบแล้ว ท่านมหาเสนาบดีชมเสร็จแล้วก็กลับไปเสียเถิด”