กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 280 การดูแลยามป่วยไข้และยาหนึ่งชาม
ยามที่ซูเนี่ยนตื่นขึ้น สิ่งแรกที่นางเห็นคือเสิ่นอวิ๋น
สิ่งที่สองที่นางเห็น จึงเป็นเก้าอี้ที่ว่างเปล่าอยู่ข้างเตียง
สมองของนางเฉื่อยชาเพราะพิษไข้ จ้องมองเก้าอี้ตัวนั้นอยู่นานโข กว่าจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า “เขาเล่า?”
เสิ่นอวิ๋นประคองถ้วยน้ำอุ่นเข้ามา นางเลิกคิ้วมองนางพลางถามว่า “ใคร?”
ซูเนี่ยนหลับตาลง “อย่ามาแสร้งทำเป็นไขสือ”
เสิ่นอวิ๋นหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะป้อนน้ำให้ถึงริมฝีปากของนาง “เขากลับไปก่อนฟ้าสางแล้ว หากไม่รีบกลับ คนของกรมคลังคงมาดักรอเยี่ยมไข้ที่หน้าประตูแล้ว”
ซูเนี่ยนดื่มน้ำไปสองอึก คอของนางจึงรู้สึกสบายขึ้น
นางจำได้ลาง ๆ ว่าเมื่อคืนเสิ่นเยี่ยนมาหา
ไม่ใช่ความฝัน