Chapter 0246

ตอนที่ 246 การประลองขีดจำกัดบนแคร่ไม้ไผ่

ชามโจ๊กในมือของเสิ่นเยี่ยนหยุดค้างอยู่กลางอากาศ

หลังจากคำว่า “ข้าไม่ถือสา” ของซูเนี่ยนเอ่ยออกมา ในห้องก็เงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงไส้ตะเกียงที่ปะทุเบา ๆ

เขามองนาง

สายตานั้นลึกซึ้งเกินไป ราวกับขุดคุ้ยความคิดทั้งหมดที่กดทับเอาไว้ตลอดสามวันออกมา ซูเนี่ยนถูกเขามองจนหัวใจบีบรัด ทว่านางกลับไม่ถอยหนี

นางย่อมรู้ดีว่าตนเองกำลังพูดอะไร

จากสถาบันสู่เมืองหลวง จากคดีเก่าสู่ท้องพระโรง ระหว่างนางกับเสิ่นเยี่ยนนั้นมีกฎเกณฑ์ขวางกั้นอยู่มากเกินไป สถานะ จารีต ความเป็นความตาย เส้นทางรับราชการ สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ก้าวข้ามไปได้ง่าย ๆ

แต่นางไม่อยากเห็นเขาคอยหลบหน้านางเช่นนี้อีกต่อไป

และไม่อยากให้ความหวั่นไหวในคืนนั้น กลายเป็นเสี้ยนหนามระหว่างพวกเขา

เสิ่นเยี่ยนวางชามโจ๊กลงช้า ๆ