กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 239 การหายตัวไปของหวังปิ่งเหวิน
ซูเนี่ยนวางพู่กันลง ปฏิกิริยาแรกของนางไม่ใช่การขมวดคิ้ว แต่รีบเอ่ยถามขึ้นทันควันว่า “หายไปตั้งแต่เมื่อใด?”
โจวเสิ่นกล่าวว่า “เมื่อคืนยังอยู่ในเรือนนอกที่ตระกูลหวังใช้กักตัวชั่วคราว เช้านี้กรมอาญาเรียกเขาไปสอบปากคำ เจ้าหน้าที่ไปตามตัว แต่คนกลับไม่อยู่แล้ว กลอนประตูหลังถูกเปิดจากด้านใน ผู้เฝ้าเวรกล่าวว่ายามค่ำคืนไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวใด”
จ้าวหลิงซึ่งอยู่ที่นั่นพอดี เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าจึงมืดลง “เขาคิดจะหนีหรือ?”
ลู่ชิงร้อนใจจนลุกขึ้นยืน “มิใช่ว่ามีคำสั่งห้ามมิให้เขาออกจากนครหลวงหรอกหรือ? หากเขาหนีไปได้ ความผิดของตระกูลหวังมิใช่จะต้องยืดเยื้อออกไปอีกหรือ?”
ซูเนี่ยนไม่ได้ตอบกลับในทันที