Chapter 0233

ตอนที่ 233 จุดขอบเหวแห่งความสติแตกของหวังปิ่งเหวิน

หวังปิ่งเหวินถูกผู้คนกดให้กลับไปนั่งที่เดิม เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาอีกเลย

ทว่าฉากนั้นยังคงถูกเล่าลือออกไป

เมืองหลวงไม่เคยขาดแคลนผู้ที่ชอบดูความสนุก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในศาลต้าหลี่ผ่านไปไม่ถึงครึ่งวันก็ถูกเล่าลือจากหอชาไปถึงร้านหนังสือ และจากร้านหนังสือไปถึงหน้าประตูสำนักหานหลิน

“ได้ยินว่าคุณชายหวังลุกขึ้นยืนกลางศาล ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ”

“จะไม่ให้ตื่นตระหนกได้อย่างไร จดหมายนิรนามสืบไปถึงโรงรับจำนำของตระกูลหวังแล้ว”

“ครานี้ท่านเสนาบดีหวังเกรงว่าจะลำบากเข้าแล้วจริงๆ”

เมื่อถ้อยคำเหล่านี้แพร่ไปถึงสำนักหานหลิน หวังปิ่งเหวินกำลังยืนอยู่ในห้องเอกสาร มือถือร่างพระราชโองการฉบับหนึ่งที่รอการตรวจทาน