กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 220 เขากล่าวว่าจะเป็นสหายกันต่อไป แต่ทว่าดวงตากลับแดงก่ำ
สามวันให้หลัง จ้าวหลิงมาที่จวนจอหงวน
ยามที่คนเฝ้าประตูรายงาน ซูเนี่ยนกำลังเก็บแผ่นกระดาษอยู่ที่หน้าช่องลับ
แผ่นกระดาษเขียนคำว่า “คิดถึงเจ้า” ที่บิดเบี้ยวของเสิ่นเยี่ยนถูกนางเก็บไว้ในกล่องใบเล็กด้านซ้าย ส่วนบัตรแนะนำตัวที่จ้าวหลิงเคยทิ้งไว้ตอนช่วยจัดการเรื่องหนังสือค้ำประกันให้ถูกเก็บไว้ในอีกช่องหนึ่ง
เมื่อได้ยินชื่อของจ้าวหลิง มือของนางก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดช่องลับนั้นลง
“เชิญเขาเข้ามา”
ยามที่จ้าวหลิงก้าวเท้าเข้ามา เขาดูกระปรี้กระเปร่าต่างจากหลายวันก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
เขาตัดแต่งเส้นผมเรียบร้อย เปลี่ยนมาสวมอาภรณ์สีดำสนิทที่สะอาดตา สายรัดเอวผูกไว้อย่างเป็นระเบียบ