เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 214 ถ้วยสุราที่ยื่นมา นางไม่อาจถอยกลับได้อีก
ภายหลังถ้วยชานั้น เรื่องราวอื้อฉาวเกี่ยวกับจดหมายรักก็ยังไม่ทันได้จางหายไปโดยพลัน
ในนครหลวงนั้น สิ่งที่ไม่เคยขาดแคลนคือคำนินทา
ภายในสำนักหานหลินไม่อาจสืบหาตัวผู้ติดประกาศได้ ทว่าภายนอกกลับมีคำเล่าลือออกไปหลายฉบับแล้ว
ในสำนักหานหลินสืบหาตัวคนปิดจดหมายไม่ได้ แต่ข้างนอกกลับลือกันไปหลายเรื่อง บ้างก็ว่าซูเนี่ยนมีนิสัยเจ้าชู้เสเพล บ้างก็ว่าคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์แอบหลงใหลในตัวบัณฑิตจอหงวน และยังมีบางคนลากเอาเสิ่นเยี่ยนเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยบอกว่าเสิ่นเสนาบดีใหญ่กับซูจอหงวนไม่ถูกกัน ก็เพราะเรื่องส่วนตัวจนเกิดเป็นความบาดหมาง
ยามที่ซูเนี่ยนได้ยินคำพูดเหล่านี้ นางกำลังเรียบเรียงร่างเอกสารประวัติศาสตร์ฉบับหนึ่งอยู่
เฉียนเปียนซิวโกรธเคืองจนระงับไม่อยู่ “คนพวกนี้ปากเสียจริง ๆ จดหมายที่เขียนได้ห่วยแตกปานนั้น กลับยังมีคนเชื่อไปได้”