Chapter 0210

ตอนที่ 210 สามถนนก็ถือว่าไกล เขายังแอบซ่อนแผ่นกระดาษไว้

ปลายนิ้วของซูเนี่ยนหยุดอยู่ที่คำสองคำนั้นเนิ่นนานโดยไม่ขยับ

เนี่ยนอัน

รอยสลักไม่ลึกนักทว่ามั่นคงยิ่ง ประหนึ่งตัวเสิ่นเยี่ยนผู้นี้ คำพูดไม่เคยรุนแรงเร่าร้อน แต่กลับสามารถวางสิ่งที่สำคัญที่สุดลงในมือของนางได้เสมอ

ลำคอของนางรู้สึกตึงขึ้นมาเล็กน้อย จึงโอบกล่องผ้าไหมแล้วหลีกทางไปด้านข้าง

“ท่านเข้ามานั่งพักด้านในสักครู่หรือไม่”

เสิ่นเยี่ยนปรายตามองนางแวบหนึ่ง “สะดวกหรือไม่”

ซูเนี่ยนยืดตัวตรงโดยสัญชาตญาณ “ที่นี่เป็นจวนของข้า”

เมื่อเอ่ยคำพูดออกไป นางเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

มุมปากของเสิ่นเยี่ยนปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ “อืม เป็นจวนจอหงวนของซูเนี่ยนผู้เรียบเรียง”