เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 208 กระชากหน้ากากกลางที่ประชุม เขายังกล้าเสแสร้งสูงส่ง
สายตาของเจิ้งจู่ซื่อมองผ่านไป คนเกือบทั้งหมดในห้องพลันหันมองหวังปิ่งเหวินตามไปด้วย
นิ้วมือของหวังปิ่งเหวินแนบติดอยู่ในแขนเสื้อ ปลายนิ้วจิกเกร็งเข้าไปในอุ้งมืออย่างแรง เขาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงยังนับว่ามั่นคง “เจิ้งจู่ซื่อมองข้าด้วยเหตุใด? เอกสารนั้นท่านเป็นขุนนางลงนามตรวจสอบ เกี่ยวอะไรกับข้า?”
ริมฝีปากของเจิ้งจู่ซื่อแห้งผาก ลูกกระเดือกกลิ้งขึ้นลงสองครั้ง
ซุนจี้เซียนนั่งอยู่หลังโต๊ะ บนใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์อื่นใดที่เกินจำเป็น
ทว่าผู้ที่คุ้นเคยกับเขาต่างรู้ดีว่า ยิ่งนักปราชญ์อาวุโสผู้นี้เป็นเช่นนี้ เรื่องราวก็ยิ่งยากจะจบลงได้ง่าย ๆ
“เจิ้งหมิง” ซุนจี้เซียนเรียกชื่อแซ่ของเขาเต็ม ๆ “เอกสารของสำนักหานหลิน เกี่ยวข้องกับพระราชโองการ บันทึกประวัติศาสตร์ และกฎหมายบ้านเมือง ในฐานะขุนนางลงนามตรวจสอบ เจ้ากลับบังอาจแก้ไขเนื้อหา ใครให้ความกล้าแก่เจ้ากัน?”