กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 200 วันแรกของการเข้ารับราชการ นางเกือบถูกผ้ารัดอกรัดเสียจนสิ้นใจ
ซูเนี่ยนจ้องมองปิ่นหยกขาวชิ้นนั้นอยู่นาน
ในลานบ้าน ลู่ชิงยังคงร้องอุทานด้วยความตื่นเต้นกับของขวัญ จ้าวหลิงกำลังกำชับผู้ดูแลกิจการให้ลงทะเบียนเข้าคลัง เสียงเปิดปิดกล่องหีบและเสียงพลิกกระดาษบัญชีของขวัญดังระงมผสมปนเปกันไป ช่างครึกครื้นเหลือเกิน
ทว่าข้างหูของซูเนี่ยนกลับคล้ายเหลือเพียงเสียงหัวใจของตนเองเท่านั้น
ปิ่นหยกดอกกุ้ยฮวาชิ้นนั้นเรียบง่ายเหลือเกิน
ไม่ฉูดฉาดและไม่อันตรายจนบาดตา ทว่าเนื้อหยกกลับดีงามยิ่งนัก เย็นเยียบสะอาดตา ถือไว้ในมือคล้ายดั่งโอบอุ้มแสงจันทร์อันเงียบสงบเอาไว้สายหนึ่ง
ไม่มีการลงนาม
ทว่านางรู้ดีว่าเป็นผู้ใดส่งมา
เสิ่นเยี่ยนจะไม่มีวันทิ้งชื่อไว้ในบัญชีของขวัญ และจะไม่ปล่อยให้ผู้ใดมองเห็นร่องรอย เขาทำเพียงแค่วางของไว้ในจุดที่ต่ำต้อยที่สุด รอคอยให้นางเปิดมาพบด้วยตนเองเท่านั้น
ซูเนี่ยนใช้นิ้วหัวแม่มือสัมผัสเบา ๆ ไปยังดอกกุ้ยฮวาตรงหัวปิ่น