Chapter 0195

ตอนที่ 195 บนท้องพระโรงจินหลวน นางใช้ปลายพู่กันนี้เปลี่ยนชะตา

ปลายนิ้วของเสิ่นเยี่ยนเย็นเฉียบ ทว่าฝ่ามือกลับร้อนผ่าว

ซูเนี่ยนไม่ได้เอ่ยถามว่าเขามาด้วยเหตุใด และไม่ได้ถามว่าจะอยู่ได้นานเท่าใด

ทั้งสองนั่งเช่นนั้นจนดึกดื่น กระทั่งจ้าวหลิงที่ลานด้านนอกกระแอมไอขึ้นคราหนึ่ง คล้ายกำลังเตือน และคล้ายดั่งกำลังอนุญาตให้ผ่านไปได้

ยามที่เสิ่นเยี่ยนคลายมือของนาง ปลายนิ้วหัวแม่มือก็เคลื่อนออกจากซอกนิ้วของนางอย่างเชื่องช้า

“นอนพักสักครู่เถิด” เขากล่าว “วันพรุ่งต้องยืนเป็นเวลานาน”

ซูเนี่ยนพยักหน้า

ก่อนที่เขาจะปีนกำแพงจากไป เขาหันกลับมามองนางคราหนึ่ง

แสงจันทร์ตกกระทบลงบนไหล่ของเขาเป็นสีขาวเย็นเยียบ ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับไม่เหมือนดั่งวันวานที่เย็นชาประหนึ่งมีน้ำค้างแข็งขวางกั้น

หลังจากซูเนี่ยนกลับเข้าห้อง นางก็นอนหลับไปสองชั่วยามจริง ๆ