เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 188 อันดับหนึ่งคือชื่อนาง นครหลวงแตกตื่น
ซูเนี่ยนได้ยินประโยค “อย่ากังวลเรื่องข้า” ผ่านกำแพง สันหนังสือในมือถูกนางกดจนเสียรูปเล็กน้อย
นางอยากจะกล่าวว่า จะเป็นไปได้อย่างไรที่ไม่กังวล
ทว่าเสิ่นเยี่ยนได้ฝากถ้อยคำไว้เพียงเท่านี้ หากนางเซ้าซี้ถามต่อ ก็มีแต่จะทำให้เขาเสียสมาธิ นางจึงพิงกำแพงแล้วขานรับแผ่วเบา
“ได้”
ฝั่งกำแพงเงียบไปชั่วครู่ เสิ่นเยี่ยนดูเหมือนจะยิ้มออกมา
เบาบางนัก ราวกับสายลมพัดผ่านใบไผ่
เช้าวันประกาศผลสอบ หน้ากรมพิธีการนครหลวงเต็มไปด้วยผู้คนเนืองแน่น
ซูเนี่ยน ลู่ชิง และจ้าวหลิงมาถึงไม่นับว่าสาย แต่ก็ทำได้เพียงยืนอยู่ชั้นนอกของฝูงชน เหล่าผู้เข้าสอบจากทั่วทุกสารทิศ ญาติมิตรที่มาเป็นเพื่อนสอบ และชาวบ้านที่มามุงดูเรื่องสนุกทำให้ถนนทั้งสายติดขัดจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ หน้าต่างชั้นสองของหอชาเปิดออกทั้งหมด แม้แต่พ่อค้าแม่ค้ายังหาบของมาเบียดเสียดร้องตะโกนขายอยู่ข้างกองผู้คน