กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 162 กระดาษยัดใต้เบาะนั่งของข้า? เจ้าจบสิ้นแล้ว
เสียงฝีเท้าของรองเท้าบูทหยุดลงที่หน้าห้องสอบของซูเนี่ยน
ขุนนางที่เพิ่งตรวจค้นนางไปเมื่อครู่ย้อนกลับมาอีกครั้ง ด้านหลังมีเจ้าหน้าที่เพิ่มขึ้นมาสองนาย สีหน้าแห่งความลำพองใจที่ปิดไม่มิดนั้นดูขัดตาเสียยิ่งกว่าก่อนหน้านี้
“ซูเนี่ยน” ขุนนางผู้นั้นยกมือเคาะกรงไม้ “มีคนแจ้งว่ามีการซุกซ่อนโพยโกงในที่แห่งนี้ ลุกขึ้นมา ตรวจค้นอีกครั้ง”
ซูเนี่ยนวางพู่กันลงข้างจานฝนหมึก
ยามที่ปลายพู่กันพ้นจากกระดาษ นางกำลังเขียนส่วนที่สำคัญที่สุดของโจทย์ข้อที่สอง หากทิ้งช่วงไปเพียงเค่อเดียว กระแสความคิดก็อาจขาดช่วงลงได้
นางเงยหน้ามองขุนนางผู้นั้น “ผู้ใดเป็นผู้แจ้งความ?”
ขุนนางขมวดคิ้ว “อยู่ในสนามสอบ ทางการปฏิบัติงาน ไม่ถึงคราวที่เจ้าจะมาซักไซ้”
ในห้องสอบโดยรอบ มีผู้เข้าสอบที่ยื่นศีรษะออกมาดูแล้ว