เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 159 สนามสอบเดียวกัน เขาคิดร้ายต่อข้า
ซูเนี่ยนปิดประตูมิดชิด แสงไฟในห้องถูกบดบังจนเหลือเพียงวงแสงสีเหลืองหม่น
เดิมทีลู่ชิงยังกำพู่กันไว้แน่น ทว่าพอฟังคำของโจวเซิ่นจบ พู่กันในมือก็ร่วงลงบนโต๊ะดังปึก กลิ้งไปข้างกระดาษข้อสอบของซูเนี่ยนทิ้งรอยหมึกไว้ทางหนึ่ง
“สนามสอบเดียวกันหรือ?” เขาเค้นเสียงด่า “หวังปิ่งเหวินยังต้องการหน้าตาอยู่อีกหรือไม่? สมัครสอบไม่ได้ ก็คิดจะเข้าสนามสอบหลวงไปทำร้ายคนผู้อื่นเลยหรือ?”
โจวเซิ่นไม่ได้โต้แย้งคำใด
เขาหยิบกระดาษแผ่นเล็กออกมาจากแขนเสื้อแล้วกางวางบนโต๊ะ
“นี่คือรายชื่อที่ข้าสืบมา หวังปิ่งเหวินเดิมทีไม่ได้อยู่ในสนามสอบนี้ แต่เมื่อวานเพิ่งจะย้ายมา เปลี่ยนอย่างเร่งรีบโดยใช้เส้นสายทางศาลาว่าการผู้ตรวจการศึกษา”
ซูเนี่ยนหยิบกระดาษขึ้นมาดูแวบหนึ่ง
สนามสอบหลวงเขตตะวันออก ห้องพักอักษรปิ่ง