Chapter 0122

ตอนที่ 122 ผู้สมรู้ร่วมคิด นับจากคืนนี้เป็นต้นไป

ซูเนี่ยนมองเสิ่นเยี่ยน นางนิ่งเงียบไปนานครู่หนึ่ง

นางอยากกล่าวว่า “ขอบคุณ” แต่กลับรู้สึกว่าคำสองคำนี้เบาหวิวนัก อยากกล่าวว่า “ไม่ต้อง” ทว่าเสิ่นเยี่ยนกล่าวถึงขั้นนี้แล้ว หากปฏิเสธอีกย่อมกลายเป็นเสแสร้ง

สุดท้ายนางเพียงกล่าวแผ่วเบาว่า “เช่นนั้นท่านอย่าได้เสียใจในภายหลัง”

เสิ่นเยี่ยนตอบเรียบ ๆ ว่า “ขุนนางผู้นี้ทำงาน น้อยนักที่จะเสียใจ”

ซูเนี่ยนมองเขาปราดหนึ่ง “น้อยนัก มิใช่ไม่มี”

เสิ่นเยี่ยนถูกนางสวนกลับเช่นนั้น กลับเป็นฝ่ายผ่อนคลายสีหน้าลง “อย่างน้อยเรื่องนี้ย่อมไม่เป็นเช่นนั้น”

เมื่อสิ้นประโยคนี้ สายที่ตึงเปรี๊ยะภายในห้องหนังสือมานานก็คลายออกเล็กน้อย

นับจากคืนนี้เป็นต้นไป ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองได้เปลี่ยนไปแล้ว