Chapter 0096

ตอนที่ 96 เจ้ากล้าต่อปากต่อคำอีกหรือไม่?

ยามที่ซูเนี่ยนเงยหน้าขึ้นมาจากเสื้อคลุมตัวนอกของเสิ่นเยี่ยน ใบหูของนางก็ร้อนผ่าวเสียแล้ว

นางจ้องมองเสื้อคลุมตัวนอกสีหมึกนั่นอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายคล้ายกับถูกลวก นางรีบพับเสื้อคลุมอย่างรวดเร็วแล้วกดไว้ในอ้อมอก

ห้ามคิดฟุ้งซ่าน

เสิ่นเยี่ยนเพียงแค่เห็นนางนอนหลับอยู่ในศาลาเก็บตำรา จึงเกรงว่านางจะหนาว

หัวหน้าสำนักห่วงใยนักศึกษา นับว่าสมเหตุสมผลแล้ว

ส่วนเรื่องที่ว่าเหตุใดเขาถึงเฝ้าอยู่ตลอดทั้งคืน เหตุใดถ้วยชายังคงอุ่นอยู่ และเหตุใดแม้แต่หน้าหนังสือที่นางนอนทับจนยับยู่ยี่ เขายังช่วยรองไว้ให้ คำถามเหล่านี้ล้วนห้ามคิดทั้งสิ้น

ยามที่ซูเนี่ยนกอดเสื้อคลุมเดินลงจากชั้นบน ผู้ดูแลกิจการชรากำลังผลักประตูเข้ามาพอดี

ผู้ดูแลกิจการชรามองเห็นนาง และมองเห็นเสื้อคลุมในอ้อมอกของนาง แววตาพลันแปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อนขึ้นมาทันที

ซูเนี่ยนสีหน้าปกติไร้ความเขินอาย ชิงกล่าวขึ้นก่อน “เมื่อคืนตรวจสอบตำราจนง่วงงุน จึงเผลอหลับไป ท่านเสิ่นเห็นว่าเสื้อผ้าของนักศึกษาบางเบา จึงให้ยืมเสื้อคลุมตัวนอก นักศึกษากำลังจะนำไปส่งคืน”