เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 81 ใครอยากจะไปแช่น้ำด้วยกัน?
ขณะที่ซูเนี่ยนยัดผ้าเช็ดหน้ากลับเข้าไปในอกเสื้อ ก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาดังมาจากทางเดินเขาด้านหลัง
นางหันกลับไปมองแวบหนึ่ง
เงาไม้ทาทับซ้อนกัน ทว่าว่างเปล่าไร้ผู้คน
นางขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางลุกขึ้นยืน แล้วรีบดึงแขนเสื้อลง แม้หลังเขาจะแทบไม่มีใครมาเยือน แต่นางในยามนี้ชื่อเสียงโด่งดังเกินไป ทำสิ่งใดต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น
นางก้มลงมองผ้าเช็ดหน้าในอกเสื้ออีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้
ผ้าผืนนี้เป็นของเสิ่นเยี่ยนที่ให้ยืมในวันที่ฝนตกวันนั้น เดิมทีนางตั้งใจจะหาโอกาสคืนให้ แต่ทุกครั้งที่พบหน้าเสิ่นเยี่ยน นางมักจะประหม่าไม่ก็รู้สึกร้อนตัว จนล่วงเลยมาถึงเพียงนี้ก็ยังพกติดตัวอยู่
หากยังพกต่อไป เกรงว่าจะเกิดเรื่องขึ้นเข้าจริงๆ
ในขณะที่ซูเนี่ยนกำลังครุ่นคิด ทันใดนั้นก็มีเสียงระฆังดังมาจากลานหน้า
มิใช่ระฆังเข้าเรียน แต่เป็นระฆังเรียกตัวนักศึกษา