กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 34 เมื่ออัครมหาเสนาบดีเอ่ยปาก ซื่อจื่อถึงกับเข่าอ่อน
ฝูงชนหลีกทางออกเป็นช่องโดยอัตโนมัติ
เสิ่นเยี่ยนเดินเข้ามาจากภายนอก อาภรณ์สีดำสนิทไม่เปื้อนละอองธุลี คิ้วตาเย็นเยียบดุจกระบี่ที่เพิ่งนำออกมาจากเกล็ดน้ำค้าง
จ้าวหลิงเห็นเขา ถ้อยคำในลำคอก็ชะงักงัน
ซูเนี่ยนเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
เสิ่นเยี่ยนมาที่นี่ได้อย่างไร?
วันออกไปจับจ่ายของสำนักศึกษา อธิการสำนักไม่เคยลงเขาด้วยตนเอง อีกอย่างตั้งแต่เกิดเรื่องจนถึงตอนนี้ ผ่านไปเพียงครึ่งเค่อเท่านั้น เขามาถึงเร็วเกินไปแล้ว
ในใจนางหมุนวนอย่างรวดเร็ว แต่มือยังคงกดช่องลับของห่อสัมภาระไว้ไม่กล้าปล่อย