Chapter 0031

ตอนที่ 31 กระดาษแผ่นหนึ่ง ที่ทำเอาท่านมหาเสนาบดีเสียอาการ

ยามที่ปลายนิ้วสัมผัสลงบนกระดาษแผ่นพับนั้น ท่าทางของเสิ่นเยี่ยนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

กระดาษแผ่นนั้นซ่อนอยู่ลึกมาก ติดอยู่ที่ด้านล่างมุมโต๊ะ หากไม่ใช่เพราะหลังมือของเขาปัดผ่านขณะหยิบตำรา เขาคงไม่มีวันสังเกตเห็น

หลังชั้นหนังสือ ซูเนี่ยนกอด “สรุปคดีอาญา” เล่มหนึ่งไว้ ดวงตาจ้องมองหน้ากระดาษ ทว่าหูกลับอยากจะงอกไปอยู่ที่ข้างโต๊ะแทน

เสิ่นเยี่ยนหยิบกระดาษแผ่นนั้นออกมาแล้วคลี่ออก

ด้านบนมีเพียงสองคำ

ขอบใจยิ่ง

ลายมือหวัดแกมบรรจง เส้นสายกางออกกว้าง ราวกับคนเขียนเสียดายกระดาษไม่อยากเขียนเพิ่ม แต่ทว่าสองเส้นนั้นยามจรดลงไป ระหว่างการตวัดเริ่มและจบกลับมีโครงสร้างที่ปิดบังไว้ไม่อยู่ มองผ่านๆ เหมือนบัณฑิตบ้านนอกเขียนเล่น แต่หากพิศดูให้ดีกลับมีพื้นฐานที่ขัดเกลามาจากวิชาความรู้เก่าแก่ของตระกูล

เสิ่นเยี่ยนมองอยู่สามลมหายใจ

เขายืนยันได้ว่าตอนที่ตนส่งของไป ไม่ได้ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย