เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 7 ต่อให้แสร้งทำเป็นเนียนอย่างไร ก็ยังมีคนจับจ้องเจ้าอยู่
หอเก็บตำราในยามเช้าเงียบสงบยิ่งกว่ายามค่ำคืน
ผู้ดูแลกิจการเพิ่งจะเปิดประตู เสิ่นเยี่ยนก็เข้ามาในหอตามธรรมเนียมเดิมเสียแล้ว
เขามาถึงแต่เช้าตรู่ทุกวัน ก่อนอื่นอ่านตำรา จากนั้นจึงเดินตรวจตรา ไม่ว่าจะเป็นการวางชั้นหนังสือหรือพู่กันหมึกบนโต๊ะ หากเบี่ยงเบนไปเพียงครึ่งส่วนเขาก็สามารถดูออก
เมื่อเดินมาถึงฝั่งตะวันตกของชั้นสอง ฝีเท้าของเขาก็หยุดชะงัก
ตำรา “คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญาต้าโจวจว” เล่มนั้นสูงออกมาจากเล่มข้างๆ เล็กน้อย สันหนังสือไม่ได้ถูกกดให้เรียบ ดูเหมือนจะมีคนรีบร้อนยัดมันกลับเข้าไปเมื่อคืนนี้
เสิ่นเยี่ยนยื่นมือออกไปดึงตำราออกมา นิ้วหัวแม่มือปัดผ่านขอบกระดาษอย่างแผ่วเบา
ยามเปิดไปถึงช่วงกลาง เส้นด้ายเส้นหนึ่งที่บางเฉียบก็เผยออกมาจากรอยพับของหน้ากระดาษ มันพันอยู่ตรงมุมกระดาษ สีเริ่มเก่าแต่เหนียวแน่นยิ่งนัก