เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชีวิตอันแสนสดใสผ่านไปวันแล้ววันเล่า จวนหลินก็มีข่าวดีสองเรื่องส่งมาเช่นกัน
ท่านหญิงฮวาเหยาและหลินหรานตั้งท้องพร้อมกัน หลินโม่กำลังจะได้เป็นท่านอาและน้าหญิงแล้ว
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ข้ามีทายาทแล้ว! ข้าเป็นผู้ใหญ่แล้ว ข้าไม่ใช่คนเล็กที่สุดในบ้านแล้ว!”
หลินโม่ยืนอยู่บนหลังคาหัวเราะร่า ผู้คนข้างล่างมองนางด้วยสีหน้าหมดหนทาง จะตะโกนก็ไม่กล้า จะปีนขึ้นไปก็ไม่กล้า
เพราะตอนที่รู้ข่าวนี้ เจ้าตัวแสบคนนี้ก็ดื่มเหล้าหมดไปสองไห่คนเดียว ถึงจะบอกว่าความสามารถในการดื่มดีขึ้นมากแล้วก็เถิด แต่นั่นมันเหล้าสองไห่เชียวนะ! ถึงจะดื่มเก่งแค่ไหนก็ไม่ควรดื่มแบบนี้หรอก
ไป๋เสี่ยวค่อย ๆ ก้าวเข้าใกล้หลินโม่ทีละก้าว “โม่โม่ เชื่อฟังหน่อย ลงไปเล่นข้างล่างกันดีหรือไม่ บนหลังคานี้มันอันตรายเกินไปจริง ๆ”
อันตราย? อันตรายหรือ?
หลินโม่ตีลังกาหนึ่งรอบอยู่บนนั้นทันที ทุกคนพร้อมกันสูดลมหายใจเฮือกด้วยความตกใจ
เสนาบดีหลินรู้สึกวิงเวียนศีรษะเกือบล้มลง เจ้าตัวแสบคนนี้วันแล้ววันเล่า ถ้าไม่ก่อเรื่องขึ้นมาสักหน่อยก็ไม่สบายใจจริง ๆ!
หลินโม่: “พวกเจ้าไม่ต้องสนใจข้า ข้าไม่บาดเจ็บแน่นอน วันนี้มีเรื่องดีใหญ่ขนาดนี้ก็ต้องฉลองให้สนุกสิ”