กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามจี้เชียนฮวาจากไป เขาเองก็เศร้าใจไม่น้อย ความผูกพันที่เขามีต่อตระกูลหลินอาจลึกซึ้งยิ่งกว่าความผูกพันที่มีต่อเสด็จพ่อของตนเสียอีก อย่างไรเสียเขาก็เติบโตอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เล็ก
บัดนี้ชายแดนยังไม่สงบ ตลอดหลายปีมานี้เสด็จพ่อทรงปราบปรามความวุ่นวายอยู่ที่ชายแดน รอให้ชายแดนสงบลงแล้ว ก็คงกลับมาได้กระมัง
สิ่งที่เขาต้องทำในเวลานี้ก็คือช่วยเสด็จพ่อทำให้ชายแดนสงบ ขับไล่พวกที่คอยมารุกรานชายแดนออกไป จะทำให้ชื่อเสียงของจวนเจิ้นหนานอ๋องมัวหมองไม่ได้เด็ดขาด!
หลังหลินโม่มอบของให้เสร็จ นางก็เศร้าใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับไปนอนต่ออีกครั้ง
ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ มีพบมีพราก ขอเพียงยังมีชีวิตอยู่ก็ย่อมได้พบกัน อีกทั้งใช่ว่าจะไม่กลับมาเสียหน่อย