ตอนที่ 328 บทกวีที่น่ากลัว

ขณะที่หลินโม่ถูกส่งไปถึงหน้าเจ้าสำนักศึกษา ในสมองของนางยังคงงงงวยอยู่บ้าง

สายตาของลุงคนนี้ทำไมถึงได้พิลึกกะลิ้มกะเหลี่ยเช่นนี้ อีกทั้งเวลามองนาง ดวงตาคู่นี้ราวกับเปล่งประกายออกมา

เจ้าสำนักศึกษามองหลินฮ่วนตัวจิ๋วตรงหน้า ในใจตื่นเต้นจนแทบบรรยายไม่ถูก “หลินฮ่วนน้อย สวัสดี ข้าคือเจ้าสำนักศึกษาของสำนักศึกษา เจ้าใช้คำเรียกขานว่าเจ้าสำนักศึกษากับข้าได้”

หลินโม่เงยหน้าขึ้นกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ข้าชื่อหลินโม่”

เจ้าสำนักศึกษา: “ได้เลย หลินฮ่วนน้อย”

หลินโม่: ……คนผู้นี้หรือว่าแก่มากจนฟังคำพูดไม่รู้เรื่องแล้ว

นางเพิ่งเคยพบคนที่ดื้อรั้นยิ่งกว่าตัวเองเป็นครั้งแรก ชักจะจัดการยากหน่อยนะ