กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่หลินโม่ถูกพี่ชายของตนลากตัวไป ปากของนางก็ยังคงเคี้ยวของกินไม่หยุด
ยังดีที่นางจ่ายเงินไว้ล่วงหน้าแล้ว ไม่เช่นนั้นสองคนนั้นคงต้องถูกทิ้งไว้เป็นตัวประกันอยู่ที่นั่นอีก
เมื่อมองพี่ชายที่ทำหน้าบึ้ง หลินโม่ก็ยังเอ่ยอย่างร่าเริงว่า “พี่ชาย ท่านจะกินเนื้อย่างหรือไม่? ท่านเดินผ่านที่นี่ทุกวัน ทนไม่แวะกินเนื้อย่างทุกวันได้อย่างไรกัน?”
หลินชีเหลือบมองใบหน้าอวบอ้วนจนแก้มป่องของนาง ก่อนยื่นมือไปหยิกแก้มทีหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เคยชิมสักครั้งก็พอแล้ว ข้ามิได้มีความอยากลิ้มรสมากมายถึงเพียงนั้น”