กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากถูกจับตีหนึ่งยก ทุกคนล้วนคิดว่าครั้งนี้หลินโม่คงรู้จักสำนึกและทำตัวดีขึ้นแล้ว แต่ไม่คาดคิดว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
หลังจากนั้น หลินโม่ก็ปล่อยตัวเต็มที่ เสนาบดีหลินก็นับได้ว่าประจักษ์ชัดแล้วว่า ลูกสาวในฝันของเขาในที่สุดก็เป็นเพียงความฝัน ความจริงช่างโหดร้ายเสมอ
“หลินโม่เอ๋อร์! ข้าบอกแล้วว่าอย่านั่งบนคอข้าอยู่ตลอด เจ้าหาอย่างอื่นนั่งไม่ได้หรืออย่างไร!”
เสนาบดีหลินดึงหลินโม่ลงจากคอของตนเป็นครั้งที่ไม่อาจนับได้ ทั้งที่ก่อนนอนยังอยู่บนท้องแท้ ๆ แต่พอเช้ามืดทุกวันตื่นขึ้นมา เขากลับรู้สึกราวกับถูกรัดคอ