กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อได้ผักมาแล้ว ย่อมต้องมีเนื้อตามมา ไป๋เสี่ยวพาหลินโม่ย่อง ๆ มาถึงห้องเครื่องหลวง
ตลอดทางเหล่านางกำนัลกับขันทีต่างพากันอ้อมไปเดินเลี่ยงพวกนาง สองแม่ตัวดีนี้มันเกินไปจริง ๆ ทำอย่างกับในวังหลวงไม่มีใครอยู่เลยหรือไร!
ไป๋เสี่ยวเลือกเดินตรงที่มีคนน้อย ส่วนนางกำนัลและขันทีก็หลบเลี่ยงพวกนางไป ตลอดทางจึงแทบไม่พบผู้ใดเลยจริง ๆ
ไป๋เสี่ยว:【ฮ่า ๆ ๆ ข้าบอกแล้วไงว่าเชื่อข้าไม่มีผิด ข้ารู้ไปหมดทุกอย่างนะ ตรงไหนคนน้อย ตรงไหนจะเจอคน แค่เดินเล่นนิดเดียวข้าก็รู้แล้ว】
หลินโม่เออออรับว่า:【อือ ๆ ๆ เก่งจังเลยเก่งจังเลย】
เหล่านางกำนัลกับขันทีที่แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นพวกนาง: ……