กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่หลินโม่กับไป๋เสี่ยวกำลังสนุกสนานกันอยู่นั้น ท่านหญิงฮวาเหยาก็ทำความดีด้วยการสั่งคนให้ส่งแม่นางผู้นั้นกลับบ้านไปเสียเลย
เรื่องภายในบ้านผู้อื่นก็ต้องให้พวกเขาจัดการกันเอง เชื่อว่าพวกเขาคงจัดการได้เรียบร้อย
ในหมู่คนมากมายเช่นนี้ ต่อให้จู่ ๆ หายไปคนหนึ่งก็ไม่สะดุดตานัก ที่สำคัญคือคน 2 คนซึ่งกำลังกินดื่มอย่างเอร็ดอร่อยนั้นไม่ได้สนใจเรื่องอื่นเลยสักนิด
หลินโม่กินเนื้อพะโล้คำหนึ่ง แล้วเอ่ยอย่างสุขใจว่า “พี่สะใภ้ อีกไม่นานท่านก็จะแต่งงานกับพี่ชายข้าแล้ว เช่นนั้นตอนกลางคืนข้าไปหาท่านเพื่อนอนด้วยกันได้หรือไม่?”
ได้นอนกับพี่สะใภ้ผู้สง่างาม ช่างสุขใจจริง ๆ!