กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไป๋เสี่ยวกับหลินโม่ทั้งสองคนก็จะนอนด้วยกันในยามค่ำคืนอย่างเป็นธรรมชาติ
เหตุผลก็เป็นเช่นนี้ หลินโม่รู้สึกว่ามีหมอนอิงใหญ่สักใบนั้นดีมาก จึงเรียกร้องอย่างหนักแน่นให้ไป๋เสี่ยวอย่าตัวเล็กลง จากนั้นชีวิตหมอนอิงรูปคนของไป๋เสี่ยวก็เริ่มต้นขึ้น
วันแล้ววันเล่าผ่านไป อากาศก็ค่อย ๆ เย็นลง ทางบ้านก็เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นอีกเรื่องหนึ่ง
หลินโม่มองกล่องเหล่านั้นที่ผูกด้วยดอกไม้สีแดงใหญ่ ดวงตาของนางเบิกกว้างจนแทบถลน
“ไปทาบทามสู่ขอ! จะไปทาบทามสู่ขอกันจริง ๆ หรือ! เจ้าจะพาพี่สะใภ้หล่อเหลาของข้ากลับมาแล้วหรือ พวกเจ้าสองคนพัฒนากันเร็วขนาดนี้เลยหรือ!”
หลินโม่จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตนพลาดอะไรไปมากมายเสียแล้ว