กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินชีเห็นหลินโม่แอบเคี้ยวอะไรงุบงิบอยู่เช่นนั้นก็ถึงกับพูดไม่ออก
ถึงเวลานี้แล้วยังคิดจะกินอีกสักหน่อย บ้านนี้ขาดอาหารส่วนของนางหรือไร
ก็ใช่ว่าไม่ให้นางกิน เพียงอยากให้นางหายดีก่อนแล้วค่อยกิน โรคยังไม่หายสนิทก็กินของยุ่งเหยิงพวกนี้ พอถึงเวลาก็ร้องว่าเจ็บคออีก
ไป๋เสี่ยวรู้สึกว่าบรรยากาศไม่ค่อยชอบกลจึงรีบฉุดหลินโม่วิ่งหนีไป พลางวิ่งพลางพูดว่า “พี่ หากไม่มีธุระอะไร พวกเราสองคนก็ไปก่อน ท่านตั้งใจอ่านหนังสือให้ดีเถิด”
หลินโม่ยังไม่ทันตั้งตัว 【เจ้ารีบฉุดข้าวิ่งหนีเร็วเช่นนี้ทำไม พี่ชายข้าจะตีพวกเราหรือ】