กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เสี่ยวแปลงร่างเป็นเด็ก เปิดกลไกคุ้มกันแล้วมุดออกไปทางช่องตาข่าย
หลังจากกระโดดลงถึงพื้น เขาก็เริ่มคิดหาวิธีพาหลินโม่ลงมา
ต้นไม้ต้นนี้สูงไปสักหน่อย อีกทั้งบริเวณรอบ ๆ ก็ไม่มีเครื่องมือใดให้หยิบมาใช้ได้เลย
เขาคืนร่างเป็นผู้ใหญ่แล้วกระโดดติดกันอีกหลายครั้ง แต่ก็ยังแตะไม่ถึงตาข่าย
“เจ้าออกแรงอีกหน่อย กระโดดให้สูงกว่านี้! เหตุใดเจ้าถึงกระโดดได้แย่เช่นนี้!”
หลินโม่ที่อยู่ข้างบนร้อนใจยิ่งกว่าเขาเสียอีก แม้เมื่อคนหนึ่งลงไปแล้วมิติภายในตาข่ายจะกว้างขวางขึ้น แต่พอถูกห้อยไว้นาน ๆ ร่างกายที่ขดงออยู่เช่นนี้ก็ทำให้โลหิตไม่ไหลเวียนเลย