ตอนที่ 248 สองคนที่จิตใจงดงามมาก

เมื่ออยู่ที่ตำหนักตากอากาศฤดูร้อนนานเข้า วันคืนก็ช่างน่าเบื่อเหลือเกิน

เย็นสบายกว่าในเมืองหลวงจริงอยู่ แต่ไม่มีอะไรสนุกเลยนี่นา หมู่บ้านไม่กี่แห่งที่อยู่เชิงเขานางก็เที่ยวเล่นจนครบแล้ว คนในหมู่บ้านต่างรู้จักนางกันหมด กระทั่งสุนัขต้าหวงไม่กี่ตัวนั้น พอเห็นนางก็ไม่เห่าแล้ว ทั้งยังวิ่งกระดิกหางเข้ามาหาอีกด้วย

หลินโม่นอนร้องคร่ำครวญอยู่บนตั่งของพี่ชายตนเอง ไป๋เสี่ยวนั่งเท้าคางอยู่บนเก้าอี้ข้าง ๆ มองนางด้วยสีหน้าพูดไม่ออก ส่วนเหตุใดนางจึงมาอยู่ที่เรือนพี่ชายนั้น ก็เพราะนางก่อความรำคาญเกินไปจนถูกบิดามารดาไล่ออกมา

เดิมทีนางไปหาพี่สาวก่อน แต่ที่เรือนพี่สาวมีเจ้าคนน่ารำคาญอยู่ นางจึงวิ่งมาหาพี่ชายแทน