กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไท่ซือมองเจ้าลิงโคลนที่ตรงหน้าจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นคน ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ที่สำคัญที่สุดคือข้างหลังยังมีฝูงลิงโคลนอีกกลุ่มใหญ่ คนพวกนี้คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นลูกหลานบ้านไหนกระมัง
พวกเขามาเล่นกับหลินโม่จนกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไรกัน!
“ใต้เท้าหลินน้อย พวกท่านเป็นอะไรกันไป เหตุใดจึงเดินกลับกันเอง หรือไม่มีรถม้า?”
หลินโม่ตอบอย่างสดใส “รถม้าของพวกข้าวิ่งหนีไปหมดแล้ว คนขับรถม้าตามไปแล้ว คงจะตามกลับมาได้กระมัง”
ไท่ซือ: ……รถม้าวิ่งหนีไปแล้วเจ้ายังดีใจได้ถึงเพียงนี้
หลินโม่มองรถม้าคันใหญ่ของเขา ฉับใดนั้นสมองก็แล่นวาบ