ตอนที่ 187 เซวียเหวยทำเองรับเอง

ครั้งนี้นับว่าหลินโม่สร้างความดีความชอบครั้งใหญ่ ส่วนเซวียเหวยเจ้าคนไร้สมองถูกท่านพ่อลากกลับไปแล้ว วันเวลาหลังจากนี้ของเขาคงไม่สุขสบายนัก

หลี่กงกงมองหลินโม่ที่อยู่ตรงหน้า สูดลมหายใจลึกเพื่อสงบอารมณ์ ก่อนเอ่ยว่า “ใต้เท้าหลินน้อย นักโทษหลายคนนั้นบอกว่าท่านเป็นลูกศิษย์ของข้า เรื่องนี้เป็นมาอย่างไรกัน”

หลินโม่หัวเราะอย่างกระอักกระอ่วน ดวงตากลอกไปมา คำถามนี้ตอบยากอยู่สักหน่อยจริง ๆ

นางหันไปมองไป๋เสี่ยว แต่ไป๋เสี่ยวเบือนหน้าหนีทันที อย่ามองเขาเลย เขาเองก็ไม่รู้ว่านางคิดอะไรอยู่