กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพราะอาศัยของกิน หลินโม่จึงรอดพ้นเคราะห์ครั้งนี้ไปได้ แต่หลินชีกลับไม่มีโชคดีเช่นนั้น
ตอนที่ท่านพ่อของตัวเองขอความช่วยเหลือ เขากลับวิ่งหนีไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย บัญชีนี้ยังไงก็ต้องกลับมาเก็บกันสักวัน
“ท่านพ่อ เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของข้าจริง ๆ นะ ถ้าข้าอยู่ที่นั่นก็มีคนติดอยู่เพิ่มอีกคนหนึ่ง แถมข้าก็ไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้ด้วย!”
“ท่านพ่อ! ข้าโตขนาดนี้แล้วท่านยังตีข้าอีก! โอ๊ย ๆ ๆ! อย่าตีที่ก้นสิ!”
ได้ยินเสียงที่ลอยออกมาจากห้องหนังสือ หลินโม่กับหลินหรานจึงชะโงกดูอยู่หลังภูเขาจำลอง
หลินโม่: “อนาถจริง ๆ อนาถจริง ๆ นาน ๆ ทีจะได้เห็นท่านพ่อตีพี่ใหญ่”