กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สองผัวเมียเฒ่าคู่นี้ช่างเหลือเกินจริง ๆ ถึงเวลาเช่นนี้แล้วก็ยังมีหน้ามาตำหนิผู้อื่นอีก
หลินโม่ไม่คิดจะตามใจพวกเขา นางฟาดฝ่ามือ 2 ทีจนทั้งคู่ทรุดลงคุกเข่า
“คุกเข่าลงเสีย! ถึงเวลาเช่นนี้แล้วพวกเจ้ายังจะตำหนิใต้เท้าหลี่อีก ใต้เท้าหลี่เป็นคนดี แต่พวกเจ้าน่ะไม่ใช่คนดีเลย!”
“อยู่ต่อหน้าองค์ชายยังกล้าเสียมารยาทถึงเพียงนี้ ระวังหัวของพวกเจ้าไว้ให้ดี!”
ถ้อยคำเหล่านี้ของหลินโม่ถูกต้องทีเดียว แต่เหตุใดฟังแล้วกลับรู้สึกแปลก ๆ เช่นนี้เล่า
ไป๋เสี่ยว:【โม่โม่ เจ้ารู้หรือเปล่าว่าตอนนี้เจ้าดูเหมือนสำนวนหนึ่งมากเลย】
หลินโม่:【สง่างามห้าวหาญใช่ไหม! ข้าก็รู้ว่าตอนนี้ข้าสง่างามห้าวหาญเป็นพิเศษ!】