ตอนที่ 174 รสนิยมพิลึกของฮ่องเต้

หลังจากได้ไม้เรียวมาแล้ว หลินโม่ทั้งคนก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบ

บอกตามตรง ไม้เรียวนี้ก็ดูดีไม่เบา ด้ามเป็นสีเหลือง ตัวไม้ยังมีลวดลายแกะสลัก ดูแล้วราวกับงานหัตถกรรมอันประณีต

หลังจากออกจากตำหนักบูรพา หลินโม่หามุมหนึ่งปล่อยไป๋เสี่ยวออกมา แล้วยัดไม้เรียวใส่มือเขา

“เจ้าลองตีข้าด้วยอันนี้ให้ดูหน่อย ข้าอยากรู้ว่ามันเจ็บหรือไม่”

ไป๋เสี่ยว: ……ไม่จำเป็นถึงเพียงนั้นกระมัง

หลินโม่เร่งเร้า: “เร็วเข้า!”

ไป๋เสี่ยวสูดลมหายใจลึก ในเมื่อนางขอเช่นนี้ เขาก็ต้องตอบสนองคำขอนางสักหน่อย

เขาฟาดไม้เรียวไปตามสบาย หลินโม่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าก้นตัวเองถูกตีหนึ่งที แต่จริง ๆ แล้วไม่ค่อยเจ็บ!

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ! ไม่เจ็บจริง ๆ ด้วย! นี่มันของวิเศษอะไรกัน!”