กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อได้ฟังคำพูดของทุกคน บัณฑิตหลวงเหวยก็ยิ้มอย่างเก้อเขิน เขาไม่รู้เลยว่าควรตอบอย่างไรดี
ตั้งแต่ได้เป็นข้าราชการมา ความรู้ความเข้าใจเดิม ๆ ของเขาก็ถูกปรับเปลี่ยนครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าตำหนักพักแรมของฝ่าบาทมีเงินก็เข้าไปได้ ทั้งที่ได้ยินมานานแล้วว่าฝ่าบาทจน แต่ไม่คิดว่าขนาดตำหนักพักแรมของตัวเองยังเอามาหาเงินได้
สุดท้าย ภายใต้การเชื้อเชิญอย่างเต็มใจของบรรดาข้าราชการ เหวยฉินก็ยังไปแช่บ่อน้ำร้อนกับพวกเขา
เพื่อไม่ให้เขาดูแปลกแยกเกินไป พวกเขาจึงชวนกันไปเป็นกลุ่ม
เสนาบดีหลินและหลินชีก็อยู่ในกลุ่มคนเหล่านี้ด้วย