ตอนที่ 116 ทั้งครอบครัวเป็นต้นแบบในนิยายเล่ม!

ไป๋เสี่ยวรู้ว่าคุณหนูคนนั้นที่เขียนนิยายเล่มเป็นใคร แต่เขาไม่ได้พูดออกมา

ส่วนใหญ่เป็นเพราะตอนนี้หลินโม่ก็ยังไม่ได้ถาม ตอนนี้นางมีแต่ความคิดเดียวคือกลับบ้านแต่เช้าเพื่อหานิยายเล่มนั้นมาอ่าน

【ข้าหล่อสง่างามดุจหยกขนาดนี้ ชีวิตของข้าในนั้นต้องมีเสน่ห์มากแน่ ๆ ข้าก็แค่เกิดเป็นผู้หญิง ถ้าข้าเป็นผู้ชาย ข้ารับรองว่าไม่ด้อยกว่าพี่ชายกับท่านพ่อแน่นอน!】

หลินโม่ลูบใบหน้าตัวเองยิ้มอย่างสวยสดงดงาม หากนางเป็นชาย ส่วนสูงต้องไม่เตี้ยขนาดนี้แน่ ตามพันธุกรรมปกติก็ควรสูงเท่าพี่ชายของนาง

ไป๋เสี่ยวหวนนึกถึงชีวิตประจำวันของคนผู้นี้ที่กินดื่มเที่ยวเล่นทุกวัน แล้วก็นึกถึงคำพูดเมื่อครู่ของนาง สีหน้าบนใบหน้าจึงซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย