กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลูกสาวของตนก็ต้องตามใจเอง โชคดีที่เสนาบดีหลินชินกับเรื่องนี้แล้ว
สองพ่อลูกยังพูดคุยกันไม่หยุดตลอดทางกลับบ้าน
“ท่านพ่อ ท่านว่าพี่ชายข้าจะทำให้ท่านหญิงชอบเขาได้หรือไม่ อย่าให้หน้าตาดี ๆ ของเขาเสียเปล่าเลยนะ!”
เสนาบดีหลิน:“เจ้าอย่าเพิ่งไปสนเขาเลย เจ้าจัดการตัวเองก่อนเถิด เจ้าดื่มจนเป็นเช่นนี้ ข้าดูแล้วกลับไปเจ้าจะอธิบายกับท่านแม่ของเจ้าเช่นไร”
หลินโม่หัวเราะคิก ๆ แล้วยื่นอุ้งมือออกไปลูบเข็มขัดของท่านพ่ออย่างประจบประแจง “ท่านพ่อ ก็มีท่านอยู่นี่หรือไม่ ท่านไปปลอบท่านแม่สักหน่อยก็พอแล้ว ท่านเคยบอกว่าท่านแม่ชอบหน้าตาของท่านที่สุดไม่ใช่หรือ ปล่อยเสน่ห์ของท่านออกมาเถิดท่านพ่อ!”