กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินโม่กลับถึงบ้านแล้วเกิดความคิดแผลง ๆ อยากย้อมเล็บขึ้นมาบ้าง แต่ที่บ้านนางไม่มีดอกไม้ชนิดนี้เสียเลย
ระบบ:【ผู้ถือครอง ข้ารู้ว่าดอกเทียนอยู่ที่ใด!】
หลินโม่:【รีบว่ามา รีบว่ามา!】
ระบบตอบอย่างมีความสุขยิ่ง:【ในเรือนเพาะดอกไม้ของวังหลวงมีดอกเทียนอยู่มากมายเต็มไปหมด! เจ้าไปขอจากฮ่องเต้ได้เลย!】
รอยยิ้มบนใบหน้าหลินโม่ทรุดลงในทันใด
เจ้าเอาจริงหรือ ข้ามีฐานะอันใดถึงกล้าไปขอฮ่องเต้ให้ดอกเทียนมาย้อมเล็บ ข้านี่มันรังเกียจว่าชีวิตตัวเองยาวนานเกินไปหรือไร
แม้ฝ่าบาทจะมิใช่ผู้ที่ฆ่าคนตามอำเภอใจ แต่สุภาษิตว่าไว้ อยู่ใกล้เจ้าย่อมดุจอยู่ใกล้พยัคฆ์ เผื่อวันใดพระทัยไม่ดีขึ้นมาเล่า
ตอนนี้หลินโม่ค้นพบอย่างแท้จริงแล้วว่า ระบบนี้ช่างไร้สาระมากขึ้นทุกวัน ยิ่งกว่านางเสียอีก!