กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนนี้เว่ยเจิ้งอันเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ครั้งก่อนตนไปยั่วโมโหจอมมารน้อยป่วนโลกคนนั้น ตอนนี้เป็นอันเสร็จ ถูกจอมมารป่วนโลกคนนั้นจดจำได้เสียแล้ว
“ไม่เป็นไร ๆ นางไม่ได้ตามมาเป็นพอ วันนี้เสนาบดีหลินปล่อยนางออกมาทำไมกัน หรือไม่กลัวให้นางไปก่อเรื่องข้างนอกหรือ”
บ่าวคนสนิทข้างกายเขา: “อาจเป็นเพราะเสนาบดีหลินก็ทนใต้เท้าหลินน้อยไม่ไหวกระมัง ต้องเฝ้าใต้เท้าหลินน้อยทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ ย่อมต้องมีเวลาสักช่วงให้ผ่อนคลายอารมณ์ของตัวเองอย่างเต็มที่ ในช่วงเวลานั้นเขาก็อาจจะปล่อยใต้เท้าหลินน้อยออกมา”
อย่าว่าแต่เลย คำพูดนี้ฟังดูมีเหตุผลทีเดียว อย่างไรเว่ยเจิ้งอันก็เชื่อเสียแล้ว