ตอนที่ 45 องค์ชายสามแห่งซีเจียงหนีตามชายคนหนึ่ง

หลินโม่ยังคงพูดคนเดียวอย่างออกรสชาติ ไม่ทันสังเกตเลยว่าสีหน้าของพี่ใหญ่กับพี่สาวใหญ่ของตนเปลี่ยนไปแล้ว

“ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าท่านพ่อของพวกเราฟันหลุดจริง ๆ จะพูดแล้วพ่นน้ำลายเหมือนใต้เท้าเจ้ากรมเกษตรหรือไม่” พอหลินโม่นึกถึงภาพนั้นก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้จริง ๆ

ระบบถึงกับตะลึงงัน มันลืมไปเลยว่าต้องเตือนหลินโม่ ส่วนหลินชีกับหลินหรานที่อยู่ข้างหน้าต่างก็กะพริบตาจนเกือบจะเป็นตะคริวแล้ว

เจ้าหันกลับมามองสักหน่อยสิ! ตาของพวกเราสองคนกะพริบจนเกือบเป็นตะคริวแล้ว!

หลินหรานอยากจะเอามือหมุนหัวนางกลับไปเสียจริง ๆ คนผู้นี้มีปฏิกิริยาตอบสนองช้าถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!